เมื่อ....ใครสักคนจะแต่งงาน
เหตุผลต่างๆคงไม่สำคัญ
การตัดสินใจคงเป็นเรื่องของคนสองคน (ไม่เกี่ยวกับเรา พยายามบอกตัวเอง 5 55)
เช่นเรื่องนี้ที่ จขบ กำลังจะยกตัวอย่างต่อไป(อาจจะไม่เกี่ยวกันตอนเกริ่น ไม่รู้จะเขียนทำไม อย่าไปสนใจนะค่ะ)
จขบ.ช๊อคกับการรับรู้ข่าวที่ว่าน้าสาวของ จขบ จะแต่งงานเสียที
ทั้งๆที่แต่ก่อน ตัวเองพูดนักพูดหนากับน้าว่าอย่างเมื่อไหร่จะแต่งงาน เดี๋ยวก็ขึ้นคานเสียหรอก
มันควรจะยินดีใช่มั้ย?
อาจจะใช่ในตอนแรก แต่พอนึกย้อนนกลับไป
สมัยก่อนในช่วงเวลาปิดเทอม Summer จขบ มักจะถูกส่งไปอยู่กับน้า ที่มีแต่งานกับงาน
ช่วงนั้นยังเด็ก แต่ก้แก่แดดที่คิดว่า อยู่กับน้า มีแต่งานกับงาน
เวลาจะกินข้าวไม่ค่อยจะมี แล้วคนรักล่ะ?? มีกับเขารึเปล่า? ไอ้เราก็คิดไปว่าอาจจะมี แต่ใครล่ะ
ก็วันๆๆ น้าอยู่แต่ที่ office ไม่เห็นมีใครโทรหา ไม่เห็นมีใครชวนไปกินข้าวว
น้าจะอยู่ดึกมากกก กลับห้องจะช้า เราน้าหลานจะแชทกันมากกว่าคุยกันต่อหน้าเสียอีก
(ด้วยความที่ว่าห้องพักกับ officeของน้าอยู่ที่ตึกเดี่ยวกัน น้าเลยกลับดึกแค่ไหนก็ได้ไม่มีห่วงง)
และถ้าพูดถึงว่าจะให้ทายว่าเป็นใคร สมัยก่อนจะนึกออกอยู่คนนึงก็คือ บอสของน้านั่นเอง คือมีผู้ชายคนนี้คนเดียวที่น้า คุยด้วย และหลานคนนี้ก็รู้จักคนเดียว -^-
แต่ ลึกๆก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะแก อายุมากกว่าพ่อของจขบ เสียอีก
แถมมี ภรรยามาแล้วหลายคน แถมยังมีลูกอีกด้วย (ลูกของเฮียแกคงแก่กว่าจขบ.อีกเช่นกัน - - )
และที่สำคัญแกเป็นชาวต่างชาติที่มีบริษัทอยู่หลายประเทศ และมีภรรยาหลายประเทศอีกด้วย - -
เหตุผลเหล่านี้ทำให้ จขบ ตัดสินใจตัดคนนี้ๆออกไปจากความคิดทันที
จขบ.จึงอุปมาไปว่า น้าแกคงยังไม่มีความรัก เหอๆๆ
แกคงอยู่แต่กับงานและงาน ชีวิตคงมีแต่งาน
ยังไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้
นั่นคือความคิดในตอนนั้น ทำให้ช๊อคจนถึงตอนนี้คือ ผู้ชายคนที่น้าจะหมั้นด้วยคือ ผู้ชายคนนั้นที่คิดว่าใช่ แต่ลึกๆก็คิดว่าไม่เหมาะสมนั่นแหละ
ครั้งแรกที่ จขบ ได้ยินจากพี่สาว มีความรู้สึกทั้ง ช๊อคและยินดีที่น้าสาวได้มีคู่หมั้น คู่หมายเสียที
แต่พอผ่านไปประมาณ 4 ชม. ทำให้เกิดความคิดที่ว่า ไม่โอ ผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะกับน้า ไม่โอเค
เขาอายุมากกว่าน้าหลายปี เขามีภรรยามาแล้วหลายคน
เขาจะทิ้งน้าเหมือน ภรรยา คนที่แล้วๆมารึเปล่า??
เกิดความกังวลต่างๆนาๆ คือเป็นห่วงนั่นเอง
เข้าใจว่าสำหรับความรัก อายุไม่ใช่เรื่องสำคัญ อันนี้จขบ ไม่อะไรมากกก
แต่กลัวตรงที่ว่า เขาจะทิ้งให้น้าเจ็บมั้ย?
ดูเหมือนกับว่าจขบ จะหมั้นเสียเอง กังวลเอง คิดเอง 555
จขบ รู้ว่า ถ้าเราไม่ใช่ คนสองคนนั้น เราก็ไม่มีวันเข้าใจเขาหรอก ว่ารักของสองคนนั้นเป็นยังไง?
เพราะความรักของแต่ละคนไม่เหมือนกัน มันไม่ได้ตายตัวเหมือนสูตรคณิตศาตร์ แต่แค่พิสูจน์ได้เท่านั้น
โดยใช้เวลา......เวลาจะเป็นตัวพิสูจน์ว่าความรักครั้งนี้จะจริงหรือเท็จ ขนาดจะภาวนาก็ยังภาวนาไม่ถูกว่าอยากให้เป็นจริงหรือเท็จ ถ้าจริงน้าคงไม่เจ็บ แต่คิดว่าคนคนนี้ไม่ค่อยจะเหมาะกับน้า แต่ถ้าเท็จ น้าคงเจ็บมากกก
ความรักเป็นสิ่งที่เข้าใจยากก ถ้าเราไม่ได้รักเสียเอง
บางคนรักแล้ว ยังไม่เข้าใจในความรักก็มี รักแล้วแต่ไม่เข้าใจ
คำถามอยู่ที่่ว่าจะไปเข้าใจมันทำไม? แค่ปล่อยให้มันเป็นไปเท่านั้น พอ.........
แค่เป็นห่วงง เลยกังวล และคิดมาก นิดหน่อย(มั้ง)
ไม่กล้าคุยกับน้าา ไม่รู้จะกล่าวคำยินดียังไง เพราะลึกๆมันก็ไม่ค่อยเห็นด้วยนั่นแหละ
ไม่อยากไปงานหมั้น ไม่อยากไปงานแต่ง
คนสองคนลงถ้าบอกว่าจะหมั้นหรือแต่งงานแล้ว เขาคงมั่นใจในกันและกัน จขบ ไม่เข้าใจหรอกว่ารักมากแค่ไหน ถึงจะบอกรักและขอแต่งงาน เขาคงรักกันมากๆ มันคงขัดอะไรไม่ได้ถ้าน้าจะรักใคร
จขบ.แค่ไม่เห็นด้วย T^T
คนเราถ้าจะขอใครสักคนแต่งงาน รักมากแค่ไหนถึงตัดสินใจขอแต่งงาน? และตอบตกลง......
ปล."ฉันไม่ได้หมั้นเองเสียหน่อยยยยยย " 
วันนี้เขียนไม่รู้เรื่อง ไม่รู้อะไรเกี่ยวกัน ......
เซ็งๆ อารมณ์ไม่ค่อยจะดี เกลียดคนบางคนจริงๆ(จขบ ไม่มีรักมีแต่เกลียด 5 55)
